Qė nga 1 janari 1999 Europa ka njė monedhė tė re, euron. Nė kėtė datė euro zėvendėsoi monedhat kombėtare tė 11 vendeve: Austrisė, Belgjikės, Finlandės, Francės, Gjermanisė, Hollandės, Irlandės, Italisė, Luksemburgut, Portugalisė dhe Spanjės.
Nė 1 janar 2001 ajo zėvendėsoi edhe monedhėn e Greqisė. Tre nga vendet anėtare tė Bashkimit Europian nuk kanė kaluar edne nė euro: Danimarka, Mbretėria e Bashkuar dhe Suedia.
Kalimi nė njė monedhe tė vetme i eurozonės e cila numėron rreth 300 milionė qytetarė europianė paraqet pėrfitime tė mėdha si pėr konsumatorėt ashtu dhe pėr biznesin. Ai lehtėson kėmbimet e mallrave dhe tė shėrbimeve midis vendeve pjesėmarrėse, duke forcuar kėshtu Tregun e Pėrbashkėt tė Bashkimit Europian. Pėr eksportet dhe importet e kompanive, rreziku i kurseve luhatėse tė kėmbimit ėshtė i kufizuar nė tregėtinė me vendet jashtė eurozonės.
Nga pėrdorimi i kartmonedhave dhe monedhave tė euros do tė kenė pėrfitime edhe turistėst e udhėtarėt qė do tė zhvendosen brenda hapsirės sė eurozonės; ata nuk do tė kėmbejnė mė para apo tė paguajnė komisione pėr kėmbimet valutore. Veē kėsaj, pėrdorimi i tė njėjtės monedhė nė 12 vendet do t'i bėjė ēmimet tė krahasueshme nė tėrė eurozonėn. Rezultati i tė gjithė kėtyre zhvillimeve tė reja do tė rrisė konkurrencėn midis vendeve dhe tė ēojė nė prosperitet mė tė madh nė tėrė zonėn e euros.
Euro duhet tė jetė, mė sė paku, po aq e qėndrueshme sa ēdo monedhė tjetėr kombėtare e vendeve tė eurozonės. Ėshtė detyra e Bankės Qendrore Europiane pėr tė siguruar qė ēdo konsumator tė blejė me tė njėjtėn sasi eurosh afėrsisht tė njėjtėn sasi mallrash dhe shėrbimesh edhe vitin tjetėr. Me fjalė tė tjera, tė ruajė stabilitetin e ēmimeve nė gjithė zonėn e euros. Pėr tė arritur kėtė, BQE dhe bankat qendrore kombėtare tė zonės sė euros po punojnė sė bashku pėr tė zbatuar njė politikė monetare tė vetme tė orientuar nga qendrueshmėria. Sigurisht qė edhe qeveritė luajnė rolin e tyre nė ruajtjen e stabilitetit tė ēmimeve nėpėrmjet politikave tė shėndosha tatimore dhe atyre tė shpenzimeve, po ashtu edhe negociatorėt e pagave duhet tė tregojnė maturi.
Vendet qė dėshirojnė tė kalojnė nė euro duhet tė pėrmbushin njė sėrė kriteresh ekonomike, si: inflacioni i ulėt, financa publike tė shėndosh, norma tė ulta interesi dhe kurse tė qendrueshme tė kėmbimit. Veē kėtyre, ato duhet tė garantojnė edhe pavarėsinė e bankave tė tyre qendrore ndaj pushtetit politik. Pėmbushja e kėtyre kritereve tė konvergjencės- tė njohura si kriteret e Mastrihtit - bėnė qė monedha e re tė fitojė njė bazė tė shėndoshė, madje para tė hidhej nė qarkullim.
Euro hyri nė qarkulllim nė fillim tė vitit 2002. Po nė kėtė periudhė, kartmonedhat dhe monedhat metalike kombėtare filluan tė hiqen nga qarkullimi dhe tė zėvendėsohen me kartmonedhat dhe monedhat euro. Megjithatė paskėsaj, kėmbimi i monedhave kombėtare do tė vazhdojė edhe pėr njė periudhė kohe pranė sporteleve tė bankave qendrore kombėtare.
Kurset e kėmbimit kundrejt 1 EURO, siē janė fiksuar:
| Dhrahmi greke |
340.750 |
| Eskudo portugeze |
200.482 |
| Franga belge |
40.3399 |
| Franga franceze |
6.55957 |
| Franga luksemburgase |
40.3399 |
| Gilder hollandez |
2.20371 |
| Lireta italiane |
1,936.27 |
| Marka gjermane |
1.95583 |
| Markka finlandeze |
5.94573 |
| Paundi irlandez |
0.787564 |
| Peseta spanjolle |
166.386 |
| Shilinga austriake |
13.7603 |
